Bugün Beklenen Gündü aslında

Bugün tüm gebelik haftası hesaplayıcılarında çıkan, tahmini doğum tarihiniz 31 Ocak yazısının gerçekleştiği gündü. 31 Ocak kısmı geldi çattı ama bizim kızda tık yok.(gerçi hala bir kaç saatlik umut var ).

40 hafta... O bitmek bilmeyen 40 hafta geçip gitti. O kadar uzun sürdü ki... Neredeyse 1 senedir hamileyim.
Sanki karnım hep böyle kalacak. Sanki bu kısıtlamalar sonsuza dek sürecek. Sanki kızım dediğim şey karnımda büyüyüp devamlı beni tepip duran bu varlıktan ibaret kalacak. Annelik mertebesine çok yakın sayılmama rağmen kafa olarak hala çoooook uzağım bir bebek sahibi olmaya. Ne kadar hazırlanmış olursam olayım. Ne kadar hevesle istekle özveriyle beklemiş olursam olayım sanırım doğurmadan onu kucağıma almadan anlayamayacağım.

Şu an bile acaba geliyo mu dedirten acılarım var ama artık inanmıyorum bizimkine, hep kandırıyor beni. Heh diyorum bu sefer geliyor galiba, banyo yapıyorum, çantaları kontrol ediyorum, kendimi yokluyorum bir bakmışım geçmiş o ağrılar sancılar.

Son bir aydır "hala" doğurmamış olmanın haberini veriyorum devamlı olarak HERKESE. Hele benim gibi sabırsız bir insan için ne kadar da zor bu kadar beklemek ve HERKESle beraber beklemek. Sırf sabırsızlık da değil, türlü türlü ihtimaller kafada dönüp duruyor. Hala normal doğum için bir sakınca görünmemekle birlikte nedense hep son dakka bir sıkıntı yaşanacakmış hissi hevesimi, heyecanımı kursağımda bırakıyor. Şu son günlerimi kafam rahat geçiremiyorum. Hepimiz istiyoruz doğsun, ama doğsun diye söylenen sözlerin tümünden artık nefret ettim, kendiminkilerden de.

Hele hele ne kadar da alınganlaştım anlatamam. Bir haftadan beri iyi gibiyim ama bariz kafama her şeyi takar ve zır zır ağlar oldum devamlı. Bebekle ilgili öğrenmek amaçlı kitaplar yazılar okudukça o kadar titizlenmeye başladım ki, bir baktım psikopata bağlamışım artık, romanlarıma geri döndüm tekrar.

(şu an müthiş tekmeler yiyorum, anladı bizimki dedikodusunu yaptığımı, ya da Sezen şarkısına yapılan tezahuratlar bunlar)

Çok şükür tabi, sağ sağlim bu safhalara kadar geldik, bu da çok önemli bir şey. Ama ben hayatımla ilgili böyle dönüm noktalarında zamanı durduran bir insanım. Geçmez o dönüm noktası bir tüllah, daha da uzar gider. Yeni okula başlayacağım zamanlar, evlilikle ilgili tüm süreçler...

Kızım, seni görüp kucağıma alıp emzirmeyi o kadar istiyorum ki, bu müthiş süreç bile bana ne kadar zor gelmiş. Sen gelmedikçe ben bu süreci saymıyorum. Ben sonuca odaklı bir insanım be yavrum, ölüyorum artık seni görmek için. Nasıl birşeysin, kimsin çok merak ediyorum.

Bebek için Alışveriş Listesi

Bizim kız 5 aylık oldu,
Artık en gerekli ve pratik çözümlerden başlamak üzere ufak ufak liste yapmaya başlayabiliriz.

1) Wrap Sling
 Okudum, araştırdım, sordum soruşturdum gayet rahat ve güvenli bir bebek taşıma aracı olduğuna kanaat getirdim. En azından kesinlikle deneyeceğim.
Bunu beğendim, Ürünün altında nasıl kullanılacağı da videolarla  gösteriliyor.
http://www.tuniko.com/Boba-Wrap-Sling-Stardust,PR-323627.html

Bir blogda da şöyle bir yazı var...
Bir tane de blogcuanne'den

2) Hava Nemlendirici

Hamileyim

3.5 aylık hamileyim.

Kulağıma çok tuhaf geliyor.
Her kız çocuğu küçüklüğünden beri kendini bir bebeği olacağına hazırlasa da an itibariyle çok acayip bişey.
Azıcık kilo aldım. Hafif karın çıktı. Bunlar hala büyük birer emare sayılmazken o ultrasonlar yok mu,
ilk gördüğümüzde siyah bir noktaydı. sonra küçük bir karınca şeklindeydi, kalbi falan atıyordu sonra azıcık daha insana benzer bir görüntüsü vardı. 3 aylık olduğunda ise ikili tarama için yattık gene ultrasonun altına ve inanamadım. Baya baya çocuk var orda, hem de hareket ediyor dedim kendime, hem çok güzel hem de inanılması hala güç.
3.5 ay bitti daha kıpırdamaları hissedemiyorum. Cinsiyeti henüz öğrenemedik. Kim ne derse desin arkadaş! tamam sağlıklı olsun tabi ki de,  o cepte. Ama birisi  de Allah rızası için şu çocuğun cinsiyetini deyiversin bana çatlaycam. Kendimi erkek bebeğe daha yakın hissettiğimi de buradan itiraf ediyorum.
Bir sonraki kontrol 23 Ağustos'ta. Beklemedeyiz...